
Drukuj
EmailPołożony nad Nysą Ĺużycką, po obu stronach polsko-niemieckiej granicy jest największym i najsłynniejszym parkiem w stylu angielskim w obu sąsiadujących krajach. To klasyczny park krajobrazowy zajmujący czołowe miejsce wśród dzieł europejskiej sztuki ogrodowej XIX w.
Park powstał przy odziedziczonej przez księcia Hermanna von Pückler-Muskau rezydencji, której historia sięga XIV wieku. Pierwsze prace rozpoczęto już w 1815 roku kiedy to Pückler ogłosił list powiadamiający mieszkańców miasta o zamiarze założenia parku. Stworzona przez księcia rozległa kompozycja charakteryzuje się mistrzowskim wykorzystaniem naturalnych walorów terenu, obejmuje ona nie tylko rezydencjonalny park ale także tereny miasta oraz pobliskich łąk, pól i lasów. Zgodnie z pierwotnym zamierzeniem powstał zielony pierścień otaczający miasto. Kolejnym ważnym elementem parku było założenie rozległego arboretum – jednej z największych kolekcji roślin drzewiastych w Europie.
Park obejmuje 728 ha powierzchni po obu stronach rzeki Nysy Ĺużyckiej, która stanowi granicę polsko-niemiecką. Część zachodnia (niemiecka) – to 206 ha znajdująca się w obrębie miasta Bad Muskau, natomiast wschodnia (polska) leżąca na terenie miasta Ĺęknica jest ponad dwukrotnie większa i zajmuje aż 522 ha. Poza samym parkiem, obszar jest także znany z zamków Muskau (Starego Zamku i Nowego Zamku), oranżerii i kilku klasycystycznych budynków. Większość historycznej zabudowy znajduje się po stronie zachodniej parku.Ustanowiona po II wojnie światowej polsko-niemiecka granica państwowa na Nysie Ĺużyckiej podzieliła park na dwie części. Jednak Park Mużakowski to jeden z nielicznych w Europie przykładów ścisłej współpracy dwóch państw na rzecz ochrony i konserwacji krajobrazu kulturowego. Obecnie w obu częściach parku prowadzone są prace konserwatorskie, których celem jest odtworzenie układu kompozycyjnego. Jedną z podstawowych zasad rewaloryzacji jest przywrócenie integralności przestrzennej obu części parku.
2 lipca 2004 roku Park Mużakowski został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.INFORMACJE:
Strona polska