Reklama


Artykuły

Wielkopolski Park Narodowy
Dodany przez Magdalena Skała
Opublikowany: Kwiecień 21, 2008
Drukuj    Email

Lokalizacja:

Wielkopolski Park Narodowy leży w środkowo-zachodniej Polsce na terenie Pojezierza Wielkopolskiego. Położony jest 15 km na południe od Poznania i posiada z tym miastem bardzo dogodne połączenia autobusowe i kolejowe (trasa Poznań - Wrocław), a poprzez Poznań, dzięki licznym pociągom - z Warszawą. Siedziba Parku i Muzeum znajdują się w Pałacu Greisera w niewielkiej wiosce położonej nad Jeziorem Góreckim - Jeziory. Symbolem Parku jest sowa (puszczyk) na żółtym tle.

Ogólne informacje:

Park został utworzony w 1957 roku. Inicjatorem powstania Wielkopolskiego Parku Narodowego jeszcze przed II wojną światową był prof. Adam Wodziczko, polski biolog i botanik, profesor Uniwersytetu Poznańskiego.Głównym celem powołania Parku było zachowanie trwałych form naturalnego środowiska przyrodniczego. Na stosunkowo małej powierzchni znaleźć tu można różnorodne formy polodowcowej rzeźby terenu, jeziora różnych typów oraz wyjątkowe nagromadzenie cennych roślin i zwierząt. Park często określany jest mianem zielonych płuc Poznania.

Ochrona:

Wielkopolski Park Narodowy to przede wszystkim bogactwo form polodowcowych, ukształtowanych przez lodowiec skandynawski. Można tu wyróżnić takie formy jak rynny, wzniesienia moreny spiętrzonej (najwyższy szczyt to Osowa Góra - 132 metry n.p.m.), pagórki i równiny moreny dennej, kemy i ozy (najdłuższym ozem jest 37-kilometrowy Oz Bukowsko-Mosiński, będący jednocześnie najdłuższym ozem w Polsce), a także głazy narzutowe. Szatę roślinną parku tworzą przede wszystkim lasy: bory sosnowe, bory mieszane (sosnowo-dębowe), kwaśne dąbrowy, dąbrowy świetliste, grądy, łęgi wiązowo-jesionowe i olsy. Do rzadkich roślin naczyniowych należą: jarząb brekinia, pełnik europejski, grążel żółty, grzybienie białe, lilia złotogłów, rozmaite storczyki, zimoziół północny i inne.

Zwierzęta spotykane w parku to: jelenie, sarny, dziki, wydry, bobry, a z ptactwa: gęsi zbożowe i białoczelne, perkozy, skowronki polne, turkawki, kretogłowy, żurawie, jastrzębie, kruki, błotniaki stawowe i inne.

Obszarów objętych ochroną ścisłą na terenie parku jest kilkanaście. Chronią one rozmaite formy krajobrazu polodowcowego oraz najbardziej naturalne zbiorowiska roślinne, a także związane z nimi zwierzęta. Ochroną objęto także 32 drzewa pomnikowe i 1 głaz narzutowy. Do najważniejszych należą: Bagno Dębienko, Bór Mieszany, Czapliniec, Grabina, Jezioro Budzyńskie, Jezioro Góreckie, Jezioro Kociołek, Jezioro Skrzynka, Las Mieszany na Morenie, Nadwarciański Bór Sosnowy, Pod Dziadem, Pojniki, Puszczykowskie Góry, Sarnie Doły, Suche Zbocza, Świetlista Dąbrowa na Wysoczyźnie, Trzcielińskie Bagno oraz Zalewy Nadwarciańskie. Pomnikiem przyrody nieożywionej w Wielkopolskim Parku Narodowym jest ogromny głaz narzutowy znaleziony w gliniance, w pobliżu Osowej Góry, w 1966 roku. Waży ponad 20 ton, a jego obwód wynosi 10,5 m. Został ustawiony przy szosie Komorniki - Jeziory i stanowi pomnik poświęcony leśnikom polskim, zwany „Głazem Leśników".

Na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego znajduje się 11 jezior, z czego kąpać można się tylko w pięciu (Jezioro Chomęcicko-Rosnowskie, Jezioro Łódzko-Dymaczewskie, Jezioro Małe, Jezioro Jarosławieckie, Jezioro Witobelskie). Najbardziej malownicze jest Jezioro Góreckie objęte ochroną ścisłą, na którym znajdują się dwie wyspy: Kopczysko i Zamkowa.

Prawie wszystkie jeziora leżące na terenie parku należą do bogatych w składniki mineralne. Występują w nich różnorodne zbiorowiska roślin wodnych i bagiennych. Najdalej w stronę toni wodnej wysunięte są rośliny całkowicie zanurzone w wodzie, np. wywłócznik kłosowy, rogatek sztywny, i rozmaite gatunki rdestnic. Brzegi jezior zajmują szuwary złożone z takich gatunków jak oczeret jeziorny, pałka wąskolistna i szerokolistna, tatarak zwyczajny, trzcina pospolita.



Strona 1 z 3 | Następna strona »


Pokaż komentarze (3)