Reklama


Nawigacja

Start  >>  Centrum Informacji  >>  Konferencje  >>  Artykuły

Artykuły

Turystyka kontemplacyjna a produkt turystyczny
Dodany przez Michał Markowicz
Opublikowany: Kwiecień 30, 2008
Drukuj    Email

Współczesny świat pędząc autostradą szybkiego rozwoju gwarantuje ludziom wygodne życie. Paradoksalnie koszt „wygodnego” życia ponosi nie tylko środowisko przyrodnicze ale i sam człowiek który jest jego częścią. Stres, choroby serca i depresje skutecznie zastąpiły gruźlicę, dżumę i głód. Wiedząc jak ważny jest wypoczynek starannie planujemy czas wolny dbając aby każda minuta została stosownie wykorzystana. Pracodawcy organizują szkolenia, opłacają kursy, wysyłają na atrakcyjne imprezy motywacyjne- wszystko aby „zwiększyć” wydajność pracowników i dokonać potrzebnych weryfikacji. Jak można wypocząć będąc poddawanym ciągłej ocenie? W krótkim czasie prowadzi to do wypalenia zawodowego. Wielu również zadaje sobie pytania dotyczące spraw wiary i życia. A nie uzyskując odpowiedzi w najbliższym otoczeniu popada w marazm i spycha tę intymną sferę życia na dalszy plan. Czy rozwój turystyki kontemplacyjnej może stać się odpowiedzią na te problemy?


Podstawowe pojęcia używane w referacie.

Do elementarnych pojęć używanych w referacie należy turystyka. Celem autora nie jest przedstawianie nowych definicji turystyki, gdyż do dnia dzisiejszego powstała cała paleta rozmaitych wyjaśnień tego zagadnienia, akcentujących cztery podstawowe wymiary: wymiar czasowy, wymiar motywacji (celu), wymiar przestrzenny oraz zmiany środowiska życia codziennego. Autor przyjmując za WTO uznaje za turystykę ogół działań ludzi, którzy podróżują i przebywają dla wypoczynku, w interesach i w innych celach przez nie więcej niż jeden rok bez przerwy w miejscach znajdujących się poza ich zwykłym otoczeniem (Kowalczyk 2001). Ze względu na motywacje podejmowania aktywności turystycznej Hunziker i Krapf wyróżnili; podróże w celach leczniczych lub wypoczynkowych, podróże w celach naukowych i poznawczych, podróże do centrów życia politycznego, podróże do miejscowości o wybitnych walorach krajoznawczych i przyrodniczych oraz pielgrzymki.(Warszyńska, Jackowski 1978). Pielgrzymowanie jako specyficzna forma turystyki jest przedmiotem badań zarówno geografii turyzmu jak i geografii religii. Prof. Antoni Jackowski, krakowski specjalista w zakresie geografii religii zwłaszcza zaś migracji pielgrzymkowych uznaje że pielgrzymki stanowią szczególną formę turystyki religijnej gdzie na pierwszy plan wysuwa się motyw religijny. Celem wędrówki jest dotarcie do sacrum a czas podróży i pobyt poświęcony jest modlitwie, medytacji, pokucie i innym formom pobożności(Jackowski 2003). Pielgrzymem jest zatem każdy kto z pobudek religijnych, opuszcza środowisko życia codziennego i udaje się do miejsc kultu aby zadośćuczynić, z wdzięczności lub wyrazić prośbę. Kim więc jest osoba udająca się w miejsca odosobnione poza wytyczone szlaki pielgrzymkowe w celu regeneracji sił fizycznych i duchowych, oddająca się praktykom religijnym, modlitwie, często w całkowitym milczeniu? Nie jest pielgrzymem gdyż jego centrum nie stanowi podróż lecz sam pobyt. Ponadto miejsce recepcyjne nie stanowi sacrum, nie jest żadnym szczególnym sanktuarium czy miejscem świętym ale pomaga odkryć sacrum wewnątrz siebie. Niewątpliwie taka osoba uprawia turystykę gdyż zachowane są tu jej wszystkie cztery aspekty, czasowy, przestrzenny, motywacja oraz opuszczenie miejsca zamieszkania. Jednak w tym przypadku należy wyodrębnić nową formę turystyki religijnej różniącą się znacznie od pielgrzymek ale podejmowanej również z pobudek religijnych.



Strona 1 z 8 | Następna strona »


Pokaż komentarze (2)

Język

PL EN DE RU

Panel logowania

Użytkownik:
Hasło:
Zapamiętaj mnie

Nie zarejestrowany?
Zarejestruj teraz!

Zapomniałeś hasło?

Menu